Gods nabijheid in tijden van kwetsbaarheid
Ziekte, ouderdom en lijden kunnen veel vragen oproepen. Mensen ervaren soms angst, onzekerheid, verdriet of een gevoel van afhankelijkheid.
Juist op zulke momenten wil de Kerk zichtbaar maken dat niemand alleen staat. In de ziekenzalving wordt gebeden om kracht, troost en vertrouwen, en wordt de zieke gedragen door het gebed van de geloofsgemeenschap.
De ziekenzalving is een sacrament van hoop: een teken dat God mensen nabij blijft, ook wanneer het leven moeilijk wordt.
De ziekenzalving kent een eenvoudige maar rijke liturgie waarin Gods nabijheid, vergeving en troost centraal staan.
Opening en herinnering aan het doopsel
Soms wordt de zieke besprenkeld met wijwater als herinnering aan het doopsel en aan Gods blijvende trouw. Zo worden wij herinnerd aan Gods belofte dat niets ons kan scheiden van zijn liefde.
Gebed om vergeving
Vaak wordt samen een schuldbelijdenis gebeden, waarin wij ons hart openen voor God en voor elkaar. Wanneer iemand dat wenst en daartoe in staat is, kan ook vooraf het sacrament van boete en verzoening worden ontvangen. Zo mag de ziekenzalving een moment zijn van vergeving, vrede en een nieuw begin.
Luisteren naar Gods Woord
Er wordt gelezen uit de Bijbel en samen gebeden. In de lezingen klinkt de belofte dat niets ons kan scheiden van de liefde van Christus en dat God mensen nabij blijft in tijden van ziekte en lijden.
Handoplegging
De priester legt in stilte de handen op als teken van Gods zegen, nabijheid en kracht.
Zalving met ziekenolie
De priester zalft het voorhoofd en de handen van de zieke met gewijde olie en bidt:
Moge onze Heer Jezus Christus door deze heilige zalving en door zijn liefdevolle barmhartigheid u bijstaan met de genade van zijn heilige Geest.
Daarna volgt de bede:
Moge Hij u van zonden bevrijden, u heil brengen en verlichting geven.
Communie en viaticum
Wanneer dit mogelijk en gewenst is, kan ook de heilige communie worden ontvangen. Vooral in de laatste levensfase wordt deze communie viaticum genoemd: voedsel voor de laatste etappe van de levensreis.
Tegelijk is het goed om niet te wachten tot die fase is aangebroken. Juist wanneer mensen nog actief kunnen deelnemen aan gebed, gesprek en viering kan de ziekenzalving een grote bron van troost, kracht en verbondenheid zijn.
“Ik dacht altijd dat de ziekenzalving alleen bedoeld was voor stervenden. Pas toen ik haar zelf ontving, ontdekte ik hoeveel rust en vertrouwen zij kan geven.”
– ontvanger van de ziekenzalving
Lange tijd werd de ziekenzalving vooral gezien als het laatste oliesel. Tegenwoordig benadrukt de Kerk dat dit sacrament bedoeld is voor iedereen die ernstig ziek is, een zware behandeling moet ondergaan of de kwetsbaarheid van het ouder worden ervaart.
Het is daarom goed om niet te wachten tot de allerlaatste dagen van het leven. Juist wanneer iemand nog bewust kan deelnemen aan gebed, gesprek en viering, kan de ziekenzalving een grote bron van troost, vrede en kracht zijn.
Wie door ziekte, ouderdom of andere omstandigheden niet meer naar de kerk kan komen, kan thuis of in een zorginstelling de heilige communie ontvangen.
De ziekencommunie en de ziekenzalving zijn twee verschillende, maar nauw met elkaar verbonden vormen van pastorale zorg. Beide laten zien dat mensen, ook in tijden van kwetsbaarheid, verbonden blijven met Christus en met de geloofsgemeenschap.
Wanneer de communie wordt ontvangen in de laatste levensfase, spreekt de Kerk van het viaticum: voedsel voor onderweg naar het eeuwig leven.
“De ziekenzalving maakte mijn ziekte niet ongedaan, maar gaf mij wel het vertrouwen dat ik deze weg niet alleen hoef te gaan.”
– parochiaan
Blijf op de hoogte van nieuws, vieringen en activiteiten binnen onze parochie. Meld u aan voor de digitale Weekbrief en ontvang iedere week inspiratie en actuele informatie rechtstreeks in uw mailbox.
